گفت:حتما مي آيم
منتظر باش.
منتظر پاي ديوار
جيب هايم پر از آه و اي كاش
باز هم بي خداحافظي رفت
مثل هر بار
كوچه و خلوت و باد
كاسه ي اشكم از دستم افتاد
يك دل پر
زير باران شرشر
يك نفر رد شد و گفت:
بادها بي خداحافظي مي روند
ابرها هم همين طور!
(عرفان نظر آهاري)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اي ستاره اي كه پيش ديده مني !
باورت نمي شود كه : در زمين
هر كجا به هر كسي مي رسي
خنجري ميان مشت خود نهفته است
پشت هر شكوفه تبسمي
خار جانگزاي حيله اي شكفته است!
آن كه با تو مي زند صلاي مهر
جز به فكر غارت دل تو نيست.
اي ستاره
ما سلام مان بهانه است
عشق مان دروغ جاودانه است
در زمين زبان حق بريده اند
حق : زبان تازيانه است .
و آن كه با تو صادقانه دردل كند
هاي هاي گريه شبانه است !!
نیمه های شب که می رسد مانند همه ی این آدمها چشمانم سرشار از خواب می شود اما شور فکرکردن به فردا خواب را از چشمانم می رباید.صدای قرآن خواندن پدر سکوت شب را می شکند و صدای بال فرشتگان را در یک قدمیم ان جا که پدر روحم را جلا می دهد به وضوح می شنوم .مثل این که مادر بیدار است با مهربانی می گوید حاج آقا معنی شم بخون و پدر با همان لحن زیبایش می گوید " و ما هر گاه به انسان نعمتی عطا کردیم روی برگردانید و از شکر خدا دوری جست، و هر گاه شر و بلایی به او روی آورد آن گاه دایم زبان به دعا گشود و اظهار عجز کرد" سوره ی فصلت
پشتم لرزید ..از از انسان بودنم لحظه ای بیزار شدم ..این چه حقیقتی ست که تا در گرداب گناه و غم غوطه ور می شویم یاد او می کنیم او که همیشه می گوید گر یک قدم آیی صد قدم آیم ...
مادرم می گوید تا خواب به چشمانت می آید صلوات بفرست و گاه برخیز و در دل شب لحظه ای چند کوتاه سجده ی شکر بر جای اور به راستی چه زیبا می گوید..
پدر هم چنان می خواند و مادر هم چنان معنی اش را زیر لب زمزمه می کند شبی تابستانی ست ستاره ها در کنار هم صف کشیده چه فروغ و جلایی به آسمان سربی رنگ بخشیده اند ...ماه بر چشمانم می تابد انگار فاصله ای با آن ندارم دستانم را دراز می کنم و خوشه ای ستاره از دامان شب بر بسترم می گذارم ...نه!! ان گار امشب همه چیز دست به دست هم داده تا بیدار بمانم ..بیدار بمانم و به نوای دل انگیز مادر و پدر و زیبایی های آسمان دل ببندم
یاد حرف مادربزگ می افتم او که همیشه می گوید در دل شب فقط دعا کن ..برای هر آن که به دعای تو احتیاج دارد .امشب می خواهم اول برای خودم دعا کنم ..دعا کنم خدا هیچ وقت این لحظه را از من نگیرد و حالا غصه ی اطرافیانم را تک به تک به یاد می آورم و گاه درهجوم خاطرات یادی هم از غصه های کهنه و قدیمی خود میکنم و خوشحال می شم که توانستم به حس پرواز برسم حالا دیگر روحم به بلندای آسمان رسیده است.
چراغ خاموش می شود پدر هم به خواب رفته اما صدای آرام و شمرده ی مادر از دیوارها عبور می کند و بر گوش من می رسد "اللهم صلی علی محمد و آل محمد"
هم چنان زیر لب می گوید گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحر نزدیک است !!!مادر با این همه مهربانی چه ترکیب قشنگی ست از احساس!!
اکنون دیگر با شب و خالقش تنها شدم ..این بار صدای جیرجیرک از لایه بوته های
یاس حیاط بر سکوت شب ضربه می زند و من با بغضی سرشار از زیبایی شب را همراهی می کنم .نم اشکی بر گونه ام می لغزد و به یاد فردا و فردا ها می فتم به یاد همه ی خاطرات قشنگی که قرار است بر صفحه ی دلم بنگارم..تک تک خاطرات را از صندوق چه کلمات بیرون می کشم و آنها را بر زبان می آورم گرچه بعضی از آنها غم را برای لحظه ای کوتاه بر دلم میهمان می کند اما باز جای شکرش باقی ست که بر تاریکی اعتماد کردم و حال به این جا رسیدم ..دیگر از بستر بر می خیزم و پنجره را می گشایم نسیمی دلپذیر گونه هایم را نوازش می دهد بوی بوته های
یاس اتاقم را پر میکند دفتر خاطراتم را از روی میز بر میدارم و صفحه ای از آن را ورق میزنم آن جا که نوشته است:
"تو امروز این جایی تا باز کنیم دفتر خاطره را و مرور کنیم هر چه گذشت از غم و شادی
و امروز هم ورقی پر کنیم از خاطره ها .
پس باز هم بپرس چگونه ام تا بگویم :عالی
!!"هزاران شکر انسانم
آه !!!چه قدر لطیف به راستی زندگی چه زیباست دفترم را در آغوش میکشم ..می خواهم تا خود صبح خدا را حس کنم می خوام با او به گفت وگو بنشینم و از هر آن چه مرا در این دنیا آزار می دهد بر او بگویم ..
نمی خواهم وقتی بلایی بر من نازل گشت زبان بر دعا بگشایم و اورا فریاد زنم .
می خواهم حالا که در خوشبختی غوطه ورم فریادش کنم وبگویم
خیلی مهربانی
...نمی دانم کی به خواب رفته ام ؟!!چشمانم را نیمه باز می کنم چه کسی می تواند جز مادر باشد که مرا برای نماز صبح بیدار کرده است؟؟ مثل این که سحر از راه رسید!!!!
